Hendrik Nicolaas Werkman

Leens 1882 – 1945 Bakkeveen

In 1919 lid van De Ploeg. Drukker, schilder, graficus, typograaf / toegepaste kunst,literator. Begint in 1917 te schilderen. Maakt aanvankelijk schilderijen in een traditionele, impressionistische opvatting. Korte oriëntatie op Van Gogh, na 1921 onder invloed van Jan Wiegers. Ontwikkelt vervolgens gaandeweg een zeer persoonlijke, soms naïef aandoende stijl, die wordt gekenmerkt door een poëtisch lyrische beeld- en vormentaal en een vaak verrassende kleuropvatting. Begint rond 1920 te experimenteren met grafische technieken: houtsneden, etsen, litho’s en typografische composities. Ontwikkelt uit de laatste zijn beroemd geworden ‘druksels’, waarbij hij de sjabloon-techniek toepast. Sommige druksels beschildert Werkman met drukinkt die pasteus, met een stokje, wordt aangebracht. Hij creëert daarmee een nieuwe vorm die tussen druksel en schilderij in staat. Van de motieven die Werkman in zijn oeuvre hanteert zijn de landschappen – al dan niet met paarden – , portretten, figuurstukken, stillevens,  stadsgezichten en abstracte komposities wel de meest bekende.In de jaren twintig publiceert Werkman de avantgarde uitgave The Next Call, een kritisch pamflet in tekst en beeld, soms gemaakt in coöperatie met andere ploegleden. Onderhoudt naar aanleiding hiervan enige tijd intensieve internationale contacten, o.a. met Seuphor. Ook later manifesteert hij zich als het artistieke geweten van De Ploeg door middel van onder meer zijn bekende proclamaties. Waardering en begrip in steeds bredere kring vond Werkman door zijn werk voor de uitgaven van De Blauwe Schuit, met als meest bekende uitgave wel de Chassidische Legenden. Zijn werk geniet internationale vermaardheid. Exposeerde in binnen- en buitenland; musea : o.a. Groninger Museum, Stedelijk Museum Amsterdam, Haags Gemeente Museum, Klingspor Musem Offenbach [D.]